پريا
ناوی
عضو شده در: 24 Dec 2007
پست: 24
|
 تاريخ: پنجشنبه Dec 27, 2007 9:56 am عنوان: افشاگري هاشمي در آينده چرا؟؛ دنيايي از علامت سؤال |
 |
|
افشاگري هاشمي در آينده چرا؟؛ دنيايي از علامت سؤال
* رضا خوش نويس
كدام حقيقت به آينده موكول شد؟ كيومرث هاشمي معاون سازمان تربيت بدني كه نتوانسته بود حملات پياپي صفايي فراهاني را با استدلال بي اثر كند و در موارد زيادي از جمله انتخاب سرمربي تيم ملي و يا نامه نگاري با امضاي شخصي به فيفا به دست انداز افتاده بود، افشاي حقيقت را به آينده موكول مي كرد، اما چرا؟ حتي وقتي سخنگوي سازمان كه حتي در جلسات كميته انتقالي حاضر نبوده، به كمك او مي شتابد و با جور كردن چند دليل و تناقض يابي در جملات صفايي از زهر حملات او نسبت به سازمان مي كاهد هم تأييد و تأكيد دارد كه سازمان تربيت بدني حاضر به ورود به ريز مسايل گذشته به كميته انتقالي و فوتبال نيست و نورپاشي به افكار عمومي را به آينده موكول مي كند. اما باز هم اين سؤال تكراري مطرح مي شود كه چرا؟ آنها با همين سياست از حضور در برنامه زنده تلويزيوني كه حكم ميدان مبارزه اي، مناظره گونه داشت سرباز زدند و آنجا كه ناگهان كفه ترازو را به نفع صفايي سنگين تر ديدند تن به پاسخگويي داده و پشت خط تلفن آمدند.
اما اين دلايل و مداركي كه به دليل حفظ منافع ملي فعلاً بايد لاپوشاني شوند و سازمان مدام تذكر مي دهد و از افشاي آن حذر مي كند، چيست؟ چرا وقتي حريف با دست پر به صحنه آمده آنها هم دست از سياست سكوت نمي كشند تا حقيقت ماجرا بيش از پيش روشن شود؟ اين كدام رفتارهاست كه منافع ملي فوتبال را به خطر انداخته، اما مردم براي دانستن آن نامحرم شمرده مي شوند؟
نكند اين عنواني است كه آنها براي شانه خالي كردن از مناظره برگزيده اند و اگر نه اگر سياست سكوت جواب مي داد يك سال كار اين گروه پشت درهاي بسته نتيجه اي بهتر از دردسرهاي امروز فوتبال ايران به همراه مي داشت.
به ادعاي خود آقايان تمام اين يك سال جلسات به جنگهاي طاقت فرسا و تلاقي تفكرات گذشته ختم مي شد، و هرگز نقطه نظر مشتركي در آن حاصل نشده است. نه در نگارش اساسنامه، نه در اصول و مفاد آن، نه در نحوه برگزاري انتخابات و سرانجام نه در انتخاب سرمربي تيم ملي. اما به ياد بياوريد كه هم صفايي فراهاني و هم ديگران هميشه تصويري متفاوت از آنچه در درون كميته مي گذشت به نمايش مي گذاشتند و از اوضاع و احوال امن و امان فوتبال مي گفتند. سرانجام وقتي بوي اختلاف به مشام مطبوعاتيها رسيد رسانه ملي از باز كردن آن پرهيز كرد به اين اميد كه به اختلافها دامن نزده باشد و آنها در فضايي آرام تصميم گيري كنند و فشار افكار عمومي بر تصميماتشان تأثيرگذار نباشد. هر جا كه صحبت از كميته انتقالي پيش كشيده شد صداي «هيس» هم به گوش رسيد، به اين دليل كه بحث سياسي خواهد شد.
سكوت، سكوت و سكوت. نتيجه اش متورم شدن مسأله و در نهايت انفجار آن بود. شايد اگر سه ماه پيش زمينه برگزاري چنين جلسه اي پيش چشم مردم فراهم مي شد فوتبال ايران زمان كمتري را از دست مي داد. امروز مردمي كه از دانستن محروم بودند ناگهان با دنيايي از علامتهاي سؤال مواجهند كه ادعاهاي صفايي فراهاني و جواب اهالي سازمان در ذهنشان باقي گذاشته اند و هنوز نقطه تاريكي در ذهنشان روشن نشده كه مسؤولان باز هم نويد افشاگري و روشنگري در آينده را مي دهند.
آينده اي كه نمي دانيم چرا امروز وقتش نيست؟ چرا امروز كه رسانه ملي هم موجبات باز شدن فضا را فراهم كرده و پرونده فوتبال را با حساسيت بيشتري دنبال مي كند.
دوران سكوت به پايان رسيده است. هيچ دليلي هم براي مكتوم نگه داشتن نكته اي ديگر وجود ندارد. تن ندادن به شفاف سازي تبعات خود را نشان داد و امروز در آستانه مسابقات مقدماتي جام جهاني نه رئيس داريم نه تيم ملي، نه سرمربي و نه از برگزاري انتخابات مطمئن هستيم. اين جا همان سياهي مطلق است كه بالاتر از آن هم رنگي نيست. پس دست از تهديد برداريد و حقايق را هر چه كه هست همين امروز بيان كنيد.
_________________
از اشتباهات خود شرمنده نشويد و آن را جرم ندانيد . كنفسيوس
راهی جز نرمش و بازی با هستی نیست . ارد بزرگ
اطفال بیشتر به دستور و سرمشق محتاجند تا انتقاد و عیب جویی. ژوبر |
|
